تبليغاتX
باغبانی دانشگاه هرمزگان
دوستانی که می خواهند ما را یاری کنند مطالب خود را به ایمیل garden_87311@yahoo.com ارسال نمایند.
 چاشنی
چاشنی هایی که مصرف می کنیم:

 

 شهرت غذاهای ایرانی در تنوع و چاشنی های مختلف آن است.بیش تر ما طبق عادت و آنچه از بزرگ تر ها ی خود آموخته ایم غذا را با انواع چاشنی به مزه و طمع می آوریم بدون آنکه از خواص آن ها و تاثیر شان بر سلامت بدن خود آگاه باشیم.پر استفاده ترین چاشنی ها و خواص آنها:                                              

 خردل:                                                                          

 خردل سیاه دارای اسید سیرونیک پرونات ،پتاسیم،روغن،لعابو آنزیم

هایی است که برای تسکین درد،مثلادردهای کبدی یا کمری توصیه می شود.به عنوان پا شویه نیز استفاده میشود .میتوان بیمار تب دار را در محلولی که حاوی کمی خردل است قرار داد.                        

  

 دارچین:                                                                        

 ضد عفونت ضد قارچ ،باد شکن و فرح بخش و مقوی است.دارچین طبیعت گرمی دارد و برای از بین بردن اظطراب و وحشت مفید است.درد دندان های پوسیده رام شود با قرار دادن دارچین روی دندان.                                                                           

 زردچوبه:                                                                    

  باد شکن ،محرک و ضد نفخ است.در هند زرد چوبه قداست خاصی دارد.برای تسکین درد دندان ،مالیدن کمی زرد چوبه به روی لثه توصیه شده است.                                                             

 زعفران: 

                                                               

 مسکن سرفه و برای تسکین دندان درد و درد عظله و اسهال و قطع خونریزی بدن و بیماری سنگ کلیه و نارسایی کبد مفید است .مصرف زعفران برای باردار توصیه نمی شود.

زنجبیل:

مقوی معده و کبد می باشد وملین است.برای پیشگیری ازسرماخوردگی،مصرف روزانه یک استکان جوشانده ی گرم زنجبیل با آب مفیداست. زنجبیل برای دفع گرفتگی عضلا نی نیز توصیه شده است.

 زیره :

مقوی معده وقاعده آور است. درضمن ضد نفخ وتشنج نیز می باشد . زیره ی سیاه برای قطع خونریزی زخمهای تازه مفید است.                              

 

|+| نوشته شده توسط بهنام ظرافت در دوشنبه بیست و چهارم فروردین 1388  |
 تیره های گیاهی
گون
Astragalus bisulcatus

Two grooved milk vetch

گون گیاهی است چندساله که ارتفاع ان تا 75 سانتیمتر میرسد.از خانواده Leguminoseae که تولید مثل ان از طریق بذر صورت میگیرد. ساقه های رشد یافته ان به رنگ بنفش تیره است برگهای ان مرکب از برگچه هایی است که،به صورت متقابل به تعداد11تا30جفت در محورهر برگ قرار گرفته اند.گلهای ان معمولا به رنگ ارغوانی،گاهی ابی یا سفید بوده،نزدیک به انتهای شاخه های گل دهنده قرار دارند.

این گیاه در برابر خشکی مقاوم ودر خاکهای شور به خوبی رشد میکند و دارای بوی تند سلنیوم است. بسیاری از گونها سمی هستند و باعث مسمومیت گاوها، گوسفندان و اسبها میشوند.در طول فصل رویش گون،ماده سمی گلوکوزید تولید میشود که باعث ایجاد اختلالات تنفسی و فلج حیوانات میشود.از گونه های دیگر این جنس میتوانA.alpinus ,A.cicer ,A.pendulilorus ,A.arenarius، A.norvegicusرا نام برد.

گون از علفهای هرز مناطق کویری، زمینهای بایر، مزارع چغندر قند، نیشکر،سبزی و صیفی است


ادامه مطلب
|+| نوشته شده توسط بهنام ظرافت در یکشنبه بیست و سوم فروردین 1388  |
 گل گاوزبان و خواص آن

گل گاوزبان و خواص آن

نام :گل گاو زبان borago officinalis

خانواده : گاوزبانها Boraginaceae

گل گاو زبان از گیاهان دارویی و دارای روغنی است که به علت خاصیت شفا دهندگی از مدتها قبل به خصوص در فرانسه شناخته شده بود. این گیاه دارای شاخه های تو خالی وابدار است و ارتفاع آن به 50 سانتی متر میرسد. برگهای این گیاه نسبتا بزرگ وچین خورده به رنگ سبز تیره و تخم مرغی شکل نوک تیزاند که به طور متنا وب بر روی ساقه گیاه قرار دارند. تمام سطح گیاه پوشیده از کرکهای سفید و منشعب است.گلهای این گیاه در انتهای ساقه قرار دارد و به رنگ روشن و ستاره ای شکل است. میوه این گیاه به شکل چهار فندق کوچک و به رنگ قهوه ای مایل به سیاه است. این گیاه در فرانسه "شکوفه آبی تندرستی" نامیده می شود. زیرا گلهای ان به رنگ آبی است و داروی خوبی است برای دهقانان که معمولا نیاز به تنفس بیشتر در هنگام کار کردن دارند. بعضی از نویسندگان معتقد ند که نام لاتین آن یک اسم تغییر شکل یافته است به معنی "قلب " و به معنی "من اورده ام" زیرا اعتقاد بر این است که این گیاه قلب را تقویت می کند.


ادامه مطلب
|+| نوشته شده توسط بهنام ظرافت در شنبه بیست و دوم فروردین 1388  |
 گیاه دارویی آقطی
گیاه دارویی آقطی Sambucus spp

 آقطی

آقطی

Sambucus spp

Elderberry

Caprifoliaceae

آقطی صغیر       

معرفی و گیاهشناسی
گیاهی است از خانواده ی Caprifoliaceae که به صورت درخت یا درختچه دیده می شود. دارای برگهای متقابل و به فرم مرکب دارای 5 تا 7 برگچه و فاقد گوشواره است. گلها به رنگ سفید و به صورت گل آذین دیهیم یا خوشه قرار دارند. میوه به فرم سته و به رنگ قرمز یا سیاه است و دارای 2 تا 3 میوه می باشد. ریزوم هایی به رنگ سفید دارد. تمام اندام های گیاه سمی است و بوی ناخوشایندی دارد.
دو گونه از این گیاه دارای اهمیت دارویی هستند: S.ebulus آقطی صغیر و S.nigra آقطی کبیر 
S.ebulus در شمال کشور و  S.nigra در حوالی همدان، تهران،سمنان و کردستان یافت می شود.

میوه ها 

گل ها

برگ

 

نیازهای اکولوژیکی
در خاک های تقریبا شور می روید و به رطوبت زیاد و ازت فراوان نیاز دارد. در سایه به خوبی می روید ولی نور فراوان باعث افزایش عملکرد اش می شود.
 


کاشت، داشت، برداشت
بذور آقطی را در مرداد ماه تا شهریور ماه جمع آوری می کنند و این بذور را در پاییز همان سال یا بهار سال بعد در خزانه کشت می کنند. یک سال بعد نهال ها را به زمین اصلی منتقل می کنند.
تکثیر رویشی گیاه بوسیله ی قلمه نیمه خشبی ساقه به طول 20 سانتی متر که در تیر ماه تا شهریور ماه گرفته می شود در خزانه هوای آزاد با رطوبت مناسب ( ترجیحا سایه باشد تا قلمه ها زودتر ریشه دهند) قرار داده می شوند تا ریشه بزنند.
قلمه ها در زمین اصلی به فواصل 100 تا 150 سانتی متر روی ردیف و 250 تا 300 بین ردیف کشت می شود.
برداشت محصول هنگامی است که گلهای قسمت های کناری گل آذین باز شده اند و گلهای وسط به حالت غنچه هستند. میوه ها هم در حالت رسیده برداشت می شوند.

 

 

فرآوری
گل ها دارای 1/. تا 2/. اسانس و گلیکوزید سامبونیگرین و فلاونویید ها هستند. میوه ها دارای اسید های آلی و ویتامین های A  و C  هستند.
عصاره گیری توسط الکل متانل 80 درصد صورت می گیرد. عصاره حاصل پس از جمع آوری توسط تقطیر با بخار آب تغلیظ می شود و سپس در آزمایشگاه حلال از آن تبخیر می شود.

کاربردهای خوراکی


خواص و کاربرد
مواد موثره آقطی دارای اثر آرامبخش، مدر، تقویت کننده عضلات قلب، درمان سرماخوردگی و ... است. گل ها دارای اثر مسهلی هستند.

  

|+| نوشته شده توسط بهنام ظرافت در یکشنبه شانزدهم فروردین 1388  |
 
 
بالا