| از "پول کثیف" فقط یک میانپرده باقی مانده است |
| مجموعه تلویزیونی "پول کثیف" به اندازهای حک و اصلاح شده که از هر قسمت آن فقط یک میانپرده باقی مانده و مجموعه به مفهوم واقعی از بین رفته است. |
نویسنده فیلمنامه "پول کثیف" با اعتراض به شیوه پخش این مجموعه از شبکه پنج به خبرنگار مهر گفت: "ساخت "پول کثیف" را ستاد مبارزه با قاچاق کالا و ارز در دوره دکتر قالیباف به ما پیشنهاد داد. در آن زمان بسیاری از مسائل در خصوص شیوه کار به ما گفته و پس از ارائه طرح، خلاصه داستان و بازنویسی چندباره فیلمنامه، کار نهایی و تصویب شد."
جلالالدین دری ادامه داد: "با تغییر مدیریت این ستاد شرایط تغییر کرد و مدیران جدید اعتقادی به ساخت مجموعه نداشتند. در حالی که کار آماده پخش بود. در هر صورت با شبکه پنج برای پخش سریال توافق شد. البته قرار بود "پول کثیف" سال 85 پخش شود و حتی تیزر آن نیز روی آنتن رفت، اما پس از مدتی پخش سریال منتفی شد. با حضور رجبی معمار به عنوان مدیر شبکه پنج و پیگیری های وی این سریال به پخش رسید."
این فیلمنامه نویس با گلایه از نوع برخورد ناظران پخش در حک و اصلاح خارج از قاعده این مجموعه اظهار داشت: "نحوه اعمال ممیزی روی "پول کثیف" به گونه ای است که تمام روابط میان شخصیت ها و ایجاد اتفاقات مختلف به هم ریخته است. این موضوع باعث شده بازی آناهیتا نعمتی، سیدجواد هاشمی و رضا رویگری به خاطر حذف بدون قاعده و دور از منطق سریال تا حدود زیادی آسیب ببیند."
دری به نمونه هایی از حک و اصلاح های پخش اشاره کرد و یادآور شد: "هاشمی در این سریال نقش یک جانباز را ایفا می کند که شاگردش عاشق او می شود. به این خاطر که این جانباز که استاد دانشگاه نیز هست، از نحوه برخورد نامناسب رئیس دانشگاه جلوگیری می کند. مهم اینکه کارگردان سریال نیز جانباز است و در مورد این نقش، جایگاه و دیالوگ هایش حساسیت زیادی به خرج می دهد. اما به این دلیل که این صحنه ها مناسب شان جانباز نیست، در پخش حذف شده است."
وی در خصوص اقدام عوامل تولید "پول کثیف" برای جلوگیری از ادامه این روند توضیح داد: "حجم نامه هایی که از سوی دست اندرکاران مجموعه به بخش های مختلف از جمله مدیر شبکه پنج، معاونت سیما و دیگر گروهها نوشته شده، از فیلمنامه بیشتر شده است. من تعجب می کنم به چه دلیل بسیاری از سریال ها که زنان بی حجاب یا تماس بدنی میان بازیگران را نشان می دهند، با مشکل مواجه نمی شوند و این سریال تا این اندازه باید به مشکل بربخورد."
نویسنده متن "پول کثیف" تاکید کرد: "زمانی که از یک قسمت 45 دقیقه ای تنها 28 دقیقه آن پخش می شود، درست همانند این است که یک میان پرده کوتاه از یک سریال روی آنتن برود. شاید اگر مدیران صدا و سیما و پخش در موقع نگارش متن به گروه تولید یادآور شوند که چه مواردی را باید بنویسند و چه نکاتی نباید نوشته شود، تا این اندازه مشکل به وجود نمی آید. اما جالب اینکه هیچکس حاضر به توضیح درباره دلیل اعمال این همه حذف نیست."
مجموعه تلویزیونی "پول کثیف" به تهیهکنندگی قاسم جعفری و کارگردانی جواد افشار به سفارش معاونت فرهنگی و تبلیغات ستاد مبارزه با قاچاق کالا و ارز در 26 قسمت 45 دقیقهای در شبکه تهران تهیه شده است. رضا رویگری، زیبا بروفه، فرهاد جم، آناهیتا نعمتی، غلامحسین لطفی، بهمن دان، محسن زهتاب، ایران جعفری، شراره رخام و سیدجواد هاشمی بازی میکنند.
فریدون جیرانی قبل از نمایش « پارک وی » همواره این نکته را به دوستداران « قرمز » یادآور میشد که فیلم جدیدش تا حد زیادی به « قرمز » و فضاهای خاص و تأثیرگذار آن نزدیک است.
این نزدیکی را میتوان در شخصیت مرد روانپریشی که زن را بیمارگون فقط در انحصار خود میخواهد، خلاصه کرد. والا دوز خونریزی، درگیری، خشونت، روانپریشی، شخصیتپردازی، دیالوگنویسی، منطق داستانی و ماندگاری ترانه « عاشقم من » در « قرمز » کجا و جایگاه ترانه لالایی و فیلم « قصه عشق » و دیالوگ « عشق اونه که هرگز نگی متأسفم » و ... در « پارکوی » کجا؟
در فیلم چه اتفاقی میافتد؟ کوهیار و رعنا بر مبنای پیشگویی فال قهوه با هم آشنا میشوند و به فاصله چند روز با هم ازدواج میکنند. آنچه از همان ابتدا در شخصیتپردازی آدمهای فیلم به نظر برجسته میآید، نوع خاص پرداخت و خلق کاراکترهایی جدید است که در ادامه کارکردی پیدا نمیکند و مانند بسیاری از سئوالات بیجواب فیلم ناکارآمد میماند.
به عنوان مثال شوالیه فیلمهای جیرانی یعنی سلسه مشرقیها این بار یک زن روانپزشک به نام سیمین است که نامادری رعنا محسوب میشود. فقط در یک سکانس او را در حال پیاده کردن نوار کاست اعترافهای شخصی یک زن میبینیم که از مشکلاتش میگوید. قرار است این وجه شخصیت بیانگر نگاه عاقلانه او به ازدواج و هشدارهایش به پدر رعنا برای تحقیقات درباره خانواده کوهیار باشد یا صرفاً ارتقاء سطح فرهنگی سلسله مشرقیها؟
جالبتر اینکه این مشرقی با وجود شاخصههایی که دارد حتی نمیتواند جلو مستی روزانه شوهرش را بگیرد و راهکارش زیر دوش بردن پدر برای هوشیاری اوست. اصلاً این شخصیت از تخصص خود چه استفادهای میکند و چه اهمیتی دارد که اجباراً باز شدن گرههایی از قصه حتی راهکار دادن به نیروی انتظامی به او سپرده میشود؟
طراحی یک پدر ثروتمند و مست برای رعنا در چه جهت اهمیت پیدا میکند؟ آیا این مستی میتواند توجیهکننده غفلت او از تحقیق در مورد خانواده کوهیار محسوب شود و پدران دیگری که مست نیستند معمولاً این کار را انجام نمیدهند؟ آیا قرار است به این طریق فقط یک وجه بیرونی جدید به شخصیت اضافه شود که کارکردش در قصه اهمیت چندانی ندارد؟
دوست رعنا، خواستگار قبلی، مادر کوهیار و ... همه از جمله شخصیتهایی هستند که از طراحی خاص آنها استفاده کارکردی در جهت پیشبرد قصه نمیشود و نهایتاً رعنا و کوهیار که به نوعی تقابل میرسند. شخصیت کوهیار از کاراکترهای جذابی است که به واسطه پرداخت و نوع حضور میتوانست جذابیت خاص و دوگانهای پیدا کند، اما انتخاب بازیگر کلاً این شخصیت را تبدیل به قطب ضعیف و متأسفانه اسباب خنده کرده است.
شخصیت روانپریشی که گرههایی در گذشتهاش دارد که هیچوقت باز نمیشود، اما به گونهای بیمارگون همه رعنا را برای خودش می خواهد. تمرکز او بر لحظههایی که رعنا از او فاصله میگیرد و عشقی جنونآسا که فیلمساز آن را در غذا خوراندن به رعنا تصویر کرده از موارد متعددی است که کوهیار را میتوانست برجسته کند.
اما کافی است دقت کنید مثلاً به سکانسی که او با بهانهگیریهای بچهگانه از اتاق تمرین تئاتر رعنا و گروه سر درمیآورد و از او آدامس میخواهد! شاید اجرا و نوع حضور بازیگر دیگری میتوانست به این دیالوگ و جایگاه این رفتار عمق و مفهوم خاصی ببخشد، ولی آنچه مبنای این مطلب است نسخه به نمایش درآمده « پارکوی » در جشنواره امسال است.
فیلمی که حتی خاطره خوش فیلم « قصه عشق » را تبدیل به کابوس ماندگار مخاطب میکند، چون حتی نمیتواند جایگاه در خوری به این فیلم در روابط آدمهای قصه ایجاد کند. به همین دلیل است که هر بار دیالوگ رایان اونیل از زبان کوهیار و رعنا ادا میشود خنده ات میگیرد. واقعاً میتوانید ترانه « عاشقم من » را بدون حضور سنگینی نگاه بیمارگون فروتن به تهرانی در « قرمز » گوش کنید؟
نشست نقد و بررسی "پارک وی" در هفتمین روز جشنواره فیلم فجر در سینما فلسطین برگزار شد و جیرانی درباره فیلم خود گفت: "این فیلم بر اساس یک ژانر و با هدف ساختن یک گونه تازه در سینما به مرحله تولید رسیده است. برای من معانی و مفاهیم مهم نبودند. این فیلم تحت تاثیر "تلالو" نیست و شاید فقط یک صحنه را بر اساس این فیلم اجرا کردم."
وی خاطرنشان ساخت: "این فیلم را تحت تاثیر آثار داریو آرجنتو ساخته ام که به آن خیلی اعتقاد دارم. این ژانر در سینمای ایران سابقه ندارد و به عقیده من تنها کسی که توانست فیلم معمایی بسازد، ساموئل خاچیکیان بود. البته "خوابگاه دختران" و "اقلیما" نیز تلاشی برای فعالیت در همین مضمون و ژانر سینمایی است."این فیلمساز درباره شیوه طراحی موسیقی فیلم اظهار داشت: "من کار بهرام عظیمی نژاد را در "میم مثل مادر" شنیده بودم و احساس کردم نیروی جوان و خوبی است که وارد سینما شده است. به همین خاطر برای ساخت موسیقی "پارک وی" از وی دعوت کردم که به نظرم انتخاب بسیار مناسبی بود."
جیرانی در پاسخ به جایگاه و نقش پلیس در این فیلم توضیح داد: "قاعده زد و خورد در فیلم هایی مثل "پارک وی" نقش پلیس را می طلبد. ولی من در انتخاب بازیگر برای دو پلیس فیلم اشتباه کردم. به عبارت دیگر، بازیگرانی که نقش پلیس را بازی می کردند، آن چیزی نبودند که من می خواستم. بنابراین به اتفاق بهرام دهقانی به عنوان تدوینگر فیلم سعی کردیم پلیس را از فیلم حذف کنیم. اما قاعده چنین فیلم هایی این اجازه را به ما نمی داد و اعتراف می کنم که نقش پلیس خیلی بد از آب درآمد."
غلامرضا موسوی درباره تهیه و تولید این گفت: "ما در سینمای ایران به ژانرهای مختلف نیاز داریم. این گونه سینما که امروز مشاهده کردید، کمتر در سینمای ایران دیده شده است. جیرانی به سمت فعالیت در این ژانر حرکت کرد که نتیجه آن هم فیلم "پارک وی" شد که شما امروز دیدید."
آناهیتا نعمتی درباره نقش خود اظهار داشت: "من در طول فیلم سعی کردم راهنمایی های جیرانی را آنطور که بود به اجرا دربیاورم. هر بازیگری با حضور در فیلم انگار در دنیای تازه ای متولد می شود. بازی من هم در این فیلم یک اتفاق بود. کاراکتر سیمین مشرقی یک روانشناس بود که سعی کردم در حد توانم خوب از آب دربیاید."
نیما شاهرخشاهی درباره نقش خود توضیح داد: "من بعد از بازی در فیلم "مکس" فکر کردم سینما را درست انتخاب کردم و سعی کردم با وجود پیشنهادهایی که داشتم خودم را نگه دارم تا کاری مناسب به من پیشنهاد شود. بعد از یکسال انتظار نقش کوهیار به من پیشنهاد شد و من هم با کمال میل آن را پذیرفتم."
در ادامه نشست فرج حیدری درباره فیلمبرداری صحنه های پرتحرک فیلم گفت: "هیچ الگویی برای تصویربرداری نداشتم و فقط با خواندن قصه و مشورت با جیرانی فیلمبرداری این فیلم را آغاز کردم."
صحبت های حیدری که به اینجا رسید جیرانی خاطرنشان کرد: "حیدری یکی از معدود فیلمبردارانی است که ژانر وحشت را به خوبی می شناسد و خوشبختانه صحنه های اکشن را به خوبی درآورد. به ویژه صحنه های زد و خورد داخل حیاط خانه کوهیار از جمله صحنه های خوب فیلم است."
فريدون جيراني گفت: « پاركوي » را براي اينكه جوانان به سينما بيايند و سرگرم شوند، ساختهام. همانطور كه « صورتي » را با همين هدف ساخته بودم.
/ فريدون جيراني: « پاركوي » قصد دارد مردم را با هيجان و تعليق سرگرم كند /
اين كارگردان سينماي ايران كه به همراه غلامرضا موسوي تهيهكنندهي در نشست خبري خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)،همزمان با اكران «پاركوي» سخن ميگفت در ادامه تاكيد كرد: «پاركوي» فيلم تلخي نيست و در عين حال سعي دارد مردم را سرگرم كند و همراه با سرگرمي قصد دارد حرفي هم براي گفتن داشته باشد. اما مهمترين وجهاش اين است كه قصد دارد مردم را با هيجان سرگرم كند، بنابراين اگر « صورتي » با فضاي مفرحي قصد داشت مردم را سرگرم كند، « پارك وي» هم قرار است مردم را با هيجان و تعليق سرگرم كند.
گرچه شرايط ايجاب ميكند يك سينماي سياسي هم امكان بروز پيدا كند اما ...
وي ادامه داد: در سالهاي اخير خيلي به سينماي سياستزده و در واقع تلخ، تلخ معتقد نيستم، بلكه تاكيد دارم فيلم حتما بايد مايههاي از اميد را داشته باشد، گرچه شرايط ايجاب ميكند كه يك سينماي سياسي امكان بروز پيدا كند و به همين دليل يك عده تماشاگر اصلا به سينما نميروند.
وي درعين حال به معضل قاچاق فيلم اشاره كرد و افزود: در مورد معضل سيديهاي قاچاق درست است كه برخي فيلمها درنيامده است، ولي اين ذهنيت را در تماشاگر ايجاد ميكند كه بالاخره روزي سيدي اين فيلمها هم منتشر ميشود و در نهايت به سينما نميروند تا سيدي آنها را تماشا كند. دليل آن هم كاملا مشخص است، يكي اينكه از لحاظ اقتصادي به صرفتر است و جمع خانواده ميتوانند با هزينهي كمتري فيلم را ببيند و تفاوتي هم بين سينماي نمايش دهنده و فيلمي كه در ويدئو ديده ميشود، كمتر مشاهده ميشود. در حاليكه در كشورهاي كه سينماي پيشرفته دارند اين تفاوت احساس ميشود.
جيراني در عين حال تاكيد دارد بر اينكه در «پاركوي» هم تفاوت بين صدا و تصوير سينما و ويدئويي آن وجود دارد؛ چون صدا، صداي خوبي است و در سينما تاثيرگذار است.
/ موسوي: « پاركوي » قطعا سه برابر بيشتر ميفروخت اگر ... /
موسوي تهيهكننده نيز معتقد است: فيلم در هر زماني به جز شرايط اجتماعي حاضر و سرقت فيلمها اكران ميشد، قطعا سه برابر فروش فعلياش را به همراه داشت. ما به خاطر تعهد قراردادهايي كه با سينماها داشتيم، سرمايهمان را گذاشتيم تا چرخ سينما بچرخد و فيلمها اكران شود.
وي همچنين گفت: ما تمام تلاش خود را انجام داديم و مسائل امنيتي را رعايت كرديم تا اينكه فيلم كپياش بيرون نيايد كه خوشبختانه اين اتفاق افتاده است.
جيراني با اعتقاد بر اينكه بازار قاچاق در همه جاي دنيا وجود دارد گفت: امكان دارد دلالان اين جا شكل ويژهاي داشته باشند كه اين موضوع قابل بررسي است.
وي افزود: من هم معتقدم طبق صحبتهاي آقاي موسوي بايد در اين زمينه مبارزاتي انجام شود ولي سيديهاي غير مجاز بايد شرايطي را براي توليد فيلمهاي سينمايي كه با پخش تلويزيون و ويديويي فرق داشته باشند، ايجاد كند و براي اين كار بايد در بخش فني فيلم، سرمايهگذاري بيشتري انجام شود تا تفاوت فيلم روي پرده با صفحهي كوچك تلويزيون مشاهده شود.
وي ادامه داد: به هر حال شرايط و فضاي خاصي است و معتقدم در اين فضا، دوباره سينما بايد وظيفهي سرگرم كنندگياش را برعهده بگيرد و تماشاچي را متوجه جنبهي سرگرمي فيلم بكند، ضمن اينكه حرف و پيام را نبايد فراموش كرد.
/ جيراني: فيلم تلخ نميسازم /
باز هم تاكيد ميكنم به اينكه فيلم تلخ اعتقاد ندارم و فيلم تلخ هم نميسازم و معتقدم بايد فيلم پايان اميدواركنندهاي داشته باشد و اصلا «پارك وي» پايان تلخي ندارد و پايان آن باز است. درست است كه آدمها در آن ميميرند، اما بيشتر آدمهايي كه ميميرند خودشان هم مقصر هستند و حالت روانپريشي دارند.
هميشه اعتقاد داشتم سينما سرگرمي حساب شدهاي توام با فكر است، چون اگر اينگونه نباشد در ايران و كشورهاي جهان سوم تبديل به فيلمهاي سطح پاييني ميشود كه با كيفيت پايين ساخته ميشود، بنابراين اگر ما به سرگرمي به عنوان يك هنر نگاه كنيم آثار خوبي توليد ميشود.
/ جيراني: به گونه و ژانر در سينماي ايران اعتقاد ندارم /
جيراني در بخشي از اين نشست دربارهي ژانر سينمايي «پاركوي» با اعتقاد بر اينكه سينماي ايران، سينماي بدون گونه و ژانر است، در ادامه تصريح كرد: جزو گونهي جنگ كه ماحصل يك جنگ تحميلي بر ملت ايران است و از درون جنگ بيرون آمده است و به يك گونهي تاثيرگذار در سينماي ايران تبديل شده است، گونههاي ديگري كه غالبترين آنها در سينماي ايران، ملودرام است كه به تدريج در سينماي ايران رنگهاي مختلفي پيدا كرده است و ژانر كمدي كه كمتر، كمدي صرف بوده است و بيشتر بر كمدي اجتماعي متكي بوده است. در حاليكه كمدي انواع مختلفي دارد كه در سينماي ايران كمتر تجربه شده است و ژانرهاي ديگري همچون سينماي حادثهاي و اكشن وپليس كه آنها هم كمتر تجربه شده است و ژانر وحشت كه فقط دو تجربهي «شب بيست و نهم» و « خوابگاه دختران » در سينماي ايران در اين زمينه انجام شده است.
وي به انواع سينماي وحشت اشاره كرد و افزود: يك گونه از سينماي وحشت متكي به روح است كه ارواح خبيثه با سالم ميجنگند و در يك فضاي ماوراي طبيعه سپري ميشود و نوع ديگر وحشت متكي به عمل قاتلان رواني است كه رعب و وحشت ايجاد ميكند. در «پاركوي» اين نوع دوم را مدنظر داشتم كه بطور معمول، در اين نوع، قاتل رواني با وسايل برنده و تيز آدم ميكشد. در عين حال كه در «پاركوي» قصد داشتم بدون حضور يك قاتل روانپريش، با داشتن يك كاراكتر روانپريش ـ كه همان نوع كارها را انجام ميدهد ـ داستان فيلم را پيش ببرم.
/ جیرانی: براي تجربيات جديد در سينما بايد اشكالات را پشت سر بگذاريم /
اين كارگردان سينما در ادامه با اعتقاد براينكه اين نوع فيلمسازي تجربهي تازهاي است، افزود: و همانند هر تجربه تازهاي در خودش اشكالاتي دارد كه به اعتقاد من اگر قرار سينمايي تنوع داشته باشد و اين تنوع بتواند مردم را سرگرم بكند، بايد اين اشكالات را پشت سر بگذارد، چون مطمئن هستم كه فيلم بعدي در اين گونه ـ برخلاف تصور بعضيها ـ حتي اگر كارگردان ديگري آن را بسازد يا خودم بسازم، قطعا موفقتر از اين فيلم خواهد بود و اشكالاتي كه اين فيلم به عنوان نخستين تجربه در اين گونهي سينماي در ايران داشته است، برطرف شده و به تدريج اين تجربيات ميتواند به يك فيلم كاملتر و قويتر و درخشانتري در گونهي وحشت در سينماي ايران منجر شود.
/ موسوي: فيلم ساختن در سينماي ايران ريسك است /
غلامرضا موسوي تهيهكنندهي «پاركوي» نيز در ادامه دربارهي سرمايهگذاري در گونه و ژانرهاي سينمايي كه كمتر تجربه شده و به نوعي ريسك محسوب ميشود، گفت: فيلم ساختن در سينماي ايران در هر شرايطي يك نوع ريسك است، چون در اين روند بعيد است كه هر هنرمندي از روز اول كه يك فيلمي را شروع ميكند، بتواند با اطمينان بهسمت آن برود و مطمئن باشد، قطعا مورد اقبال مردم قرار ميگيرد، بنابراين حرفهي ما حرفهي ريسكپذيري است و ريسك بالايي هم دارد.
/ موسوی: اگر زمان بيشتري براي توليد داشتيم بهتر ميشد /
وي در عين حال از اعتمادي كه به فريدون جيراني دارد، ياد كرد و گفت: اين اعتماد شايد به سابقهي بسيار قديمي و شناختي كه من بيشتر به عنوان يك دوست از ايشان دارم برميگردد و معتقدم اگر زمان بيشتري براي توليد داشتيم ـ چون آقاي جيراني براي ساخت سريال با تلويزيون قرارداد داشتند و قاعدتا ما بايد در يك حداقل زماني كارمان را تمام ميكرديم ـ قطعا موارد و مسايل كوچكي كه بعد از ساخت هر اثر هنري باعث بحث و گفتوگو ميشود، در مورد اين فيلم كمتر اتفاق ميافتاد.
/ جيراني: در سينماي وحشت اجراي خشونت و گريم خشونت اهميت دارد /
فريدون جيراني هم معتقد است: پيش توليد «پاركوي» كوتاهترين پيش توليد ممكن بود به دليل فرصت محدودي كه براي توليد وجود داشت، چون بايد توليد سريال را طبق قرارداد آغاز ميكردم. بنابراين من هم معتقدم اگر پيش توليد طولانيتري داشتيم، شايد حساب شدهتر وارد كار ميشديم، مثلا براي نوع جلوههاي ويژهي ميداني يا براي صحنههاي خشونت، از قبل بيشتر فكر ميكرديم چون معتقدم در سينماي ترسناك « اجراي خشونت » و « گريم اجراي خشونت » خيلي مهم است، در حالي كه در سينماي ايران هنوز اين دو نوع كار با سينماي ترسناك آداپته نشده است، مثلا صحنهاي در «پارك وي» وجود دارد كه دختر، قهوه جوشيده را بر روي سر «كوهيار» ميريزد، طبيعتا صورت او بايد تاول بزنند و بايد تخصص اين گريم وجود داشته باشد البته تاكيد كنم اين موضوع برنميگردد به اينكه گريمور ما مقصر بوده است بلكه گريمور ما، گريمور خوبي است اما چون اين تجربه را نداشته و اساسا اين تجربه در سينماي ايران انجام نشده است و در عين حال ما هم بدون داشتن پشتوانهي اين تجربه، وارد صحنه شديم، طبيعتا سر صحنه گرفتار شديم.
وي دوباره تاكيد كرد: بنابراين اگر پيش توليد مدت زيادتري بود و بر اساس اين تجربيات جلو ميرفتيم، صحنه دست قطع كردن و صحنههاي مشابه آن حساب شدهتر ميشد و مطمئنا در تجربيات بعدي سينماي ايران در اين گونهي سينمايي اشتباهاتي از اين نوع كمتر اتفاق ميافتد.
/ موسوي: پاركوي توانسته با اقبال خوبي مواجه شود /
موسوي هم ادامه داد: دوستان برخي مواقع در مقابل كارهاي و شيوههاي جديد در سينماي ايران گارد ميگيرند. در عين حال هم معتقدم با اينكه اكران فيلم در ايران اين روزها به دلايل شرايط اجتماعي كه باعث شده جوانان ـ مخاطبان اصلي سينماـ كمتر به سينما بروند، اما به گمانام «پاركوي» توانسته با اقبال خوبي از سوي مخاطبينش مواجه شود، ضمن اينكه نتيجهي كار هنري مثل هر تابلوي نقاشي قطعا جماعتي موافق و مخالف دارد، درعين حال كه معتقدم بطور معمول در ايران با همه چيز قاطعانه برخورد ميشود، يعني فكر ميكنيم نظر خودمان، نظر تمام مردم دنياست.
/ جيراني: سالها است معتقدم بايد فيلمها ردهبندي سني بشوند /
فريدون جيراني دربارهي ردهبندي سني كه براي «پاركوي» در نظر گرفته شده است گفت: من سالهاست كه دربارهي تقسيمبندي سني فيلمها صحبت ميكنم، چون معتقدم همهي فيلمها از ژانر جنگي تا ملودرام براي بچهها مناسب نيستند. يعني در واقع بايد به اين نتيجه برسيم كه فيلمها را تقسيمبندي سني كنيم، بنده از همان ابتدا كه قصد داشتم اين فيلم را بسازم به مديركل نظارت و ارزشيابي گفتم: «علاقهمندم فيلم بهگونهاي ساخته بشود كه تقسيمبندي دربارهي آن اتفاق بيافتد» و اعتقاد دارم شايد «پاركوي» شروعي براي تقسيمبندي فيلمها باشد.
وي افزود: از موضوع تقسيمبندي فيلمها واهمه نداشته باشيم؛ چون هر موقع كه دربارهي تقسيمبندي فيلمها و محدوديت سني سخن ميگوييم، برخي تصور ميكنند فيلم قرار است يك شكل خاص داشته باشد، اما من معتقدم تقسيمبندي بدين معنا نيست، تقسيمبندي اين معنا را هم دارد كه خشونت، تيراندازي ، صحنههاي جنگي در فيلمها براي يك بچه كوچك تاثيرگذار است.
وي در عين حال گفت: خوشبختانه وزارت ارشاد هم كه الان نيتش بر اين است كه تنوع در سينماي ايران به وجود بيايد، خودش پيشقدم شد و براي «پاركوي» محدوديت سني گذاشت و به نظرم اين اتفاق، خيلي خوشايند بود و ايكاش تماشاگران هم كه به سينما ميآيند اين موضوع را رعايت كنند. يعني خانواده اين تصور را نداشته باشد، وقتي فيلم را در ويدئو نشان ميدهد همان تاثيري را دارد كه در سينما ميگذارد، در حاليكه سينما تاثيرش بيشتر از ويدئو است.
جيراني معتقد است: اگر اين تقسيمبندي در ذهن خانوادهها جا بيافتد، به تدريج فيلمهاي خاص بچهها ساخته ميشود و از اين زاويه شايد، ارشاد و فيلمسازان به سمت ساخت فيلمهايي براي كل خانواده هدايت شوند، بدين معنا كه يكسري فيلمهايي بدون هيچ محدوديت سني ساخته شوند.
/ جيراني: خندهي تماشاگر به بازي خانم فرهي از روي تمسخر نيست /
وي دربارهي اعتراض بيتا فرهي هم معتقد است: به نظرم اگر تماشاگر در مورد آن صحنهي خاص واكنش خنده دارد، قطعا خنده به بازي و صورت ايشان نيست. اصولا تماشاچي ايراني در يك صحنههايي واكنش خنده دارد. به نظرم اين واكنش، واكنش منفي در مقابل آن صحنه نيست بلكه واكنشي به شرايطي است كه آن شرايط برايش جلب توجه ميكند و جلب توجهاش به سمت خنده پيش ميرود، بنابراين خندهي از روي تمسخر نيست.
فريدون جيراني گفت: هيچ مشكلي هنگام فيلمبرداري با خانم فرهي نداشتيم، ايشان بسيار حرفهاي عمل كردند و بسيار بازيگر حرفهاي هستند. كارشان را با دقت انجام ميدادند به هر حال گريم صورت ايشان كار سختي بود و ما آن صحنهي مورد نظرشان را چندين بار گرفتيم.
/ جيراني و فرار از مشاورهي روانشناسانه /
وي دربارهي انتخاب نقش نيما شاهرخشاهي گفت: گزينهي اول براي اين نقش بهرام رادان بود، آن موقعه در سفري بودند كه فيلمنامه را به ايشان داديم و ايشان هم نظرياتي داشتند، ولي وقتي فهميديم سفر ايشان طولانيتر است و من ميخواستم كار را زودتر شروع كنم، طبيعتا مذاكراتي انجام نشد، بنابراين گزينههاي ديگري به ميان آمد تا اينكه آقاي شريفينيا مسوول انتخاب بازيگران فيلم، پيشنهاد آقاي شاهرخشاهي را دادند به هرحال من هم بازي ايشان را در «مكس» ديده بودم و از صورت و فيزيك و نگاهش خوشم ميآمد و استقبال كردم.
جيراني معتقد است: چهرهاي ميبايست براي اين نقش انتخاب ميشد كه روانپريش بودن در چهرهاش كاملا مشاهده ميشد، البته شايد تهيهكننده علاقهمند بود چهرهي معروفتري انتخاب بشود.
جيراني در پاسخ به اينكه بازيگر نقش كوهيار در فيلم « پاركوي » براي نزديك شده به نقش از مشاورههاي روانشناسي استفاده ميكرد، گفت: مشكل مشاوره با روانشناسان در برخي موارد ميتواند تبعات خاصي را براي فيلم به همراه داشته باشد، چون وقتي با روانشناسان مشورت ميكني، يكدفعه بحثهاي ديگري را به ميان ميآورند كه مجبور ميشوي درام را عوض كنيم. اين شرايط در سينماي جهان هم هست وقتي به خاطرات هيچكاك نگاه كنيم متوجه ميشويم كه هميشه از مشاورهي روانشناسانه فرار ميكرده؛ چون روانشناسها استدلالهاي منطقي و خاصي را ميآورند، مثلا اينكه آدم رواني را نبايد اينطوري نشان بدهيم و در نهايت درام تحت تاثير اين روند قرار ميگيرد و مشاورت معناي خاص خودش را از دست ميدهد.
/ موسوي: علاقهمندم در هركاري چهرهي جديد معرفي كنم /
غلامرضا موسوي دربارهي انتخاب چهرههاي ناآشنا گفت: در مورد يكي از بازيگران فيلم حساسيت داشتم و دارم، اما در مورد «نيما» وقتي عكسها را گرفته و ديدم، نگرانيام در مورد اين بازيگر رفع شد، براي اينكه فكر كردم انتخاب مناسبي است. ضمن اينكه معمولا به دليل شرايط سينما، علاقهمندم در هر كاري يك يا دو بازيگر جديد معرفي ميكنم و درعين حال كه شرايط اين فيلم هم اينگونه ميطلبيد.
/ تهيهكنندهي پاركوي: شيطنتهاي ديگران در اعتراض خانم فرهي موثر بود /
وي همچنين به اعتراض بيتا فرهي اشاره كرد و گفت: در مورد خانم فرهي هم من به ياد ندارم كه ايشان هيچ گاه در مورد صحنهاي از فيلم، قبل از اكران، موضوعي را مطرح كنند و به گمان من يك مقدار شيطنتهاي ديگران در اين زمينه موثر بود، ضمن اينكه نوع اعتراض بگونهاي پيش رفت كه همه فكر ميكردند ما داريم با اين شيوه تبليغ ميكنيم و من هم بعد از آن اطلاعيه از آن جهت پاسخ ندادم چون كارگردان فيلم در تهران نبود و فكر كردم ايشان در يك لحظهي عصبانيت اين كار را انجام دادهاند و از لحاظ بازيگري هم خواستهي منطقي نبود كه صحنهاي را در بياوريم. به اعتقاد من بازيگر حرفهاي مثل خانم فرهي كه مورد احترام هستند، قطعا نبايد چنين موضوعي را ، مگر در زمان عصبانيت مطرح ميكردند.
/ جيراني: بهترين فيلم من «صورتي» است - پاركوي امكان ميزانسن و كارگرداني بيشتري ميداد /
فريدون جيراني در بخشي از نشست خبري ايسنا با بيان اينكه اصولا سعي دارد جستوجو كند و گونههاي تجربه نشده را كار كند، ادامه داد: به هر حال گونهي «پارك وي»، امكان ميزانسن و كارگرداني بيشتري را به من ميداد، اين بدان معني نيست گونهي فيلم «صورتي» كه من آن را خيلي دوست دارم و معتقدم بهترين فيلمام « صورتي » است، در زمينهي ساخت سخت نبود، بلكه تاكيد دارم هر تجربهاي يك مسايل تازهاي را به همراه دارد كه هر فردي را براي كار در آن زمينهها علاقهمند ميكند و اين به معني پايبندي به علاقهي ثابت به آن تجربه نيست.
/ موسوي: تماشاگر جشنواره با مخاطب سينماها فرق دارد /
غلامرضا موسوي از بازخورد تماشاگران گفت: به اغلب سينماهاي شهر تهران سر زدهام و تقريبا با تماشاچي مخالفي روبهرو نشدهام، چون معتقدم مخاطب سينما با جشنواره تفاوت دارد از اين جهت كه تماشاگر جشنواره كمتر حق انتخاب دارد ولي در اكران عمومي تماشاگر خودش انتخاب ميكند به هر حال آدمهايي كه فيلم را ديدند با فيلم ارتباط برقرار كردند و در عين حال برخيها ميگفتند كه تا اين اندازه فكر نميكردند فيلم خشن باشد.
منبع: ایسنا
آلبوم والنتاین با صدای آناهیتا نعمتی [ August 24, 2005 ]
هموطن سلام , سه شنبه 1 شهريور 1384 - ساعت 19:02
این روزها بسیاری از بازیگران علاوه بر فعالیت در عرصه بازیگری در عرصه خوانندگی یا دکلمه اشعار، عرضه اندام می کنند.
این اثر قرار بود در ابتدا با استفاده از اشعار پروین اعتصامی دکلمه شود، اما اثر "والنتاین" در حال حاضر با استفاده از متن های عاشقانه در آستانه روز والنتاین توسط شرکت "آوای حنانه" منتشر میشود.
آلبوم "والنتاین" یک کوارتت زهی است که نوازندههایی چون مازیار ظهیرالدینی(ویلن )،عماد نکویی(ویلن آلتو)، مجید اسماعیلی(ویلنسل) و علیرضا خورشید فر(کنترباس) در ساخت آن همکاری داشتهاند. به علاوه مجید علیزاده آهنگسازی این اثر را عهده داراست.
آناهیتا نعمتی این روزها مشغول بازی در نقش پروین اعتصامی در فیلمی به کارگردانی مرتضی احمدی هرندی است .
|
+| نوشته شده توسط
بهنام ظرافت در دوشنبه بیست و نهم مهر 1387
|
