تبليغاتX
باغبانی دانشگاه هرمزگان
دوستانی که می خواهند ما را یاری کنند مطالب خود را به ایمیل garden_87311@yahoo.com ارسال نمایند.
 گل آنتوريوم

گل آنتوريوم



گل آنتوريوم: ANTHURIUM
آنتوريوم، Anthurium جنسي از خانواده آراسه ها Aracees است كه اقسامي از آن بواسطه برگهاي پهن و فلزي رنگ با برگهاي سفيد و نيز گلهايش جالب توجه بوده و در گرمخانه ها ميكارند.
بلندي اين گياه به 30 الي 80 سانتيمتر مي رسد.
دو رقم از اين گل كه تا كنون شناخته شده است عبارتند از:

1- آنتوريوم شزريانوم A.Schezerianum: كه يكي از زيباترين گلها با برگهاي پهن جالب است.
2- آنتوريوم آندرآنوم A.Andreanum: با شاخه هاي عمودي و رنگهاي عالي و برگهاي بسيار پهن و شاخه هاي گل زيبا.

شاخه هاي گل آن بسيار مورد توجه است و مدتها در آب دوام مي آورد.

اين نوع گل بخصوص براي پرورش در گلخانه مناسب است. زيرا در اين مكان است كه مقدار رطوبت، درجه حرارت و آبياري به راحتي قابل كنترل مي باشد.
نوع آنتوريوم شزريانوم A.Schezerianum براي پرورش در آپارتمان، يك گل بسيار مناسب است.
اين گياه در شرايط مناسب مرتبا گل داده و برگهاي بسيار زيباي آن به رنگهاي قرمز درخشان يك ماه و حتي بيشتر دوام مي آورد.

• مواظبت هاي زراعي:
نور: نور ملايم در درجه اول
حرارت: محيط گرم
رطوبت: خاك را بايد مرطوب نگاه داشت.
جابجا كردن: در زمان جابجا كردن گياه (تعويض گلدان) خاك گلدان بايد از مخلوط زير تهيه شود:

1- خزه، در حال پوسيدن يا تورب (پيت) دو قسمت
2- ورميكوليت (از سنگهاي معدني است كه بعدا به رس تبديل مي شود) يك قسمت
3- پرليت (اين هم از سنگهاي معدني است كه به رس تبديل مي شود منتها ذرات آن درشت تر است) يك قسمت. سپس آن را بطور يكنواخت مخلوط كرده و در گلدان مصرف كنيد.

• كود:
هر ماه يكبار بايد از كودهاي قابل حل در آب براي نوع آنتوريوم شزريانوم A.Schezerianum استفاده كرد و براي نوع آنتوريوم آندرآنوم A.Andreanum ماهي دو بار.
تكثير: ازدياد اين گياه از طريق قلمه زدن ساقه انجام مي شود.

  

|+| نوشته شده توسط بهنام ظرافت در یکشنبه سیزدهم اردیبهشت 1388  |
 تیره های گیاهی
گون
Astragalus bisulcatus

Two grooved milk vetch

گون گیاهی است چندساله که ارتفاع ان تا 75 سانتیمتر میرسد.از خانواده Leguminoseae که تولید مثل ان از طریق بذر صورت میگیرد. ساقه های رشد یافته ان به رنگ بنفش تیره است برگهای ان مرکب از برگچه هایی است که،به صورت متقابل به تعداد11تا30جفت در محورهر برگ قرار گرفته اند.گلهای ان معمولا به رنگ ارغوانی،گاهی ابی یا سفید بوده،نزدیک به انتهای شاخه های گل دهنده قرار دارند.

این گیاه در برابر خشکی مقاوم ودر خاکهای شور به خوبی رشد میکند و دارای بوی تند سلنیوم است. بسیاری از گونها سمی هستند و باعث مسمومیت گاوها، گوسفندان و اسبها میشوند.در طول فصل رویش گون،ماده سمی گلوکوزید تولید میشود که باعث ایجاد اختلالات تنفسی و فلج حیوانات میشود.از گونه های دیگر این جنس میتوانA.alpinus ,A.cicer ,A.pendulilorus ,A.arenarius، A.norvegicusرا نام برد.

گون از علفهای هرز مناطق کویری، زمینهای بایر، مزارع چغندر قند، نیشکر،سبزی و صیفی است


ادامه مطلب
|+| نوشته شده توسط بهنام ظرافت در یکشنبه بیست و سوم فروردین 1388  |
 
 
بالا