انواعی از ماهیها
برای مشاهده تصویر روی نام آن کلیک کنید
+ نوشته شده در پنجشنبه سی ام آبان ۱۳۸۷ ساعت 10:25 توسط بهنام ظرافت
|
خارپشتماهیان
خارپشتماهیان
| خارپشتماهیان | ||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 خارپشتماهی (Diodon nicthemerus) | ||||||||||
| طبقهبندی علمی | ||||||||||
| ||||||||||
|
| ||||||||||
|
متن را ببینید. |
خارپُشتماهیان (Diodontidae) نام یکی از خانوادهها از ماهیان است. ماهیان این خانواده از راستهٔ چهاردندانشکلان (Tetraodontiformes) هستند.
|
|
مشخصات
-ماهیانی با اندازه کوچک تا متوسط هستند که طول آنها تا یک متر میرسد. بدن آنها پهن است و میتواند به میزان زیاد اتساع یابد و توسط خارهایی پوشیده شدهاست که ممکن است کاملاً طویل باشند.
-این خارها قاعده بزرگ یا ریشههایی در زیر پوست دارند، معمولاً خارهای طویل قابل برخاستن هستند و دو ریشه دارند، در حالی که خارهای کوتاه توسط قاعدههای سهریشهای خود در حالت ایستاده تثبیت شدهاند.
-سر این ماهیان وسیع و کند است، منفذ آبششی به صورت یک شکاف عمودی نسبتا کوچک دیده میشود که درست قبل از قاعده بالههای سینهای قرار گرفتهاست.
-معمولاً اندام بینی در داخل شاخکهای کوچکی در جلوی چشمان بزرگ واقع شدهاست.
-دهان بزرگ، پهن و انتهایی است.
-دندانها به خم جوش خوردهاند تا یک ساختار منقار مانند خرد کننده را تشکیل دهند.
-آنها فاقد شکاف میانی برای تقسیم آروارههای بالا و پایین به دو نیمه چپ و راست هستند.
-باله پشتی و مخرجی خار ندارند و کاملاً در عقب بدن قرار گرفتهاند و معمولا همانند باله دمی گرد هستند.
-بیشتر شعاعهای بالهها حالت شاخه شاخه دارند.غالبا قاعده بالهها ضخیم و گوشتی است، هیچ باله لگنی مشاهده نمیشود.
-خط جانبی واضح نیست، هیچ فلس متعارفی دیده نمیشود.
رنگ
-رنگ زمینه قهوهای روشن تا قهوهای است، اما رنگ خاکستری نیز چندان متداول نیست.
-معمولا بر روی رنگ زمینه نقاط، خطوط میلهای یا خالهای قهوهای تیره تا سیاه مشاهده میشود.
-نقاط سبز پر رنگ یا متمایل به زرد نیز ممکن است وجود داشته باشد.
-خارهای آسیب ندیده توسط پوشیده میشوند که بدین ترتیب الگوی رنگی را تداوم میبخشند.
-شکم این ماهیان سفید است و غالبا توسط نقاط زرد پررنگ پوشیده میشود.
-پشت یکی از گونههای پلاژیک (لجهزی) آبی تیرهاست و ماهیان جوان این گونه نیز که از یک مرحله پلاژیک عبور میکنند، ممکن است به رنگ آبی تیره باشند.
-بیشتر گونهها کفزی هستند و در اطراف صخرهها یا آب سنگهای مرجانی به سر میبرند، اما بعضی از گونهها در آبهای عمیق تر (۱۰۰متر)بر روی بسترهای شنی یا گلی به طور متداول دیده میشوند و یک گونه به همراه ماهیان جوان گونههای دیگر پلاژیک هستند.
-آنها به تغذیه از بی مهرگان کف زی با پوستههای سخت میپردازند و طعمهٔ خود را توسط آروارههای قوی خرد میکنند.
-خارپشتماهیان در هنگام آشفتگی بدن خود را متسع میکنند و ظاهر خود را به صورت یک شکارچی بالقوه با بدنی بزرگ، توپ مانند و خار دار به نمایش میگذارند.
-بیشتر گونهها یا همهٔ آنها تخمهای پلاژیک ایجاد میکنندو یک مرحله جوانی پلاژیک را نیز پشت سر میگذارند.
-هیچ اطلاعاتی در مورد زندگی دسته جمعی در بین انها وجود ندارد.
-به طور متعارف مصرف نمیشوند، اما شاید به صورت آرد ماهی مورد استفاده قرار گیرند.آنها در تورهای ترال کف به دام میافتند. گاهی اوقات نیز به صورت باد کرده و خشک به عنوان یک موجود نادر به فروش میرسند.
-تصور میشود که سمی باشند، اما بعضی از گونهها ی اقیانوس آرام بدون هیچ گونه اثرات سمی مصرف میشوند.
گونههای موجود در ایران
-خارپشت ماهی لبمنقاری: Cyclichthys orbicularis
از خانواده خار پشت ماهیان، پراکنش در سراسر خلیج فارس و دریای عمان، بیشینه درازا ۱۵ سانتی متر
منابع
- دکتر ستاری مسعود، دکتر شاهسونی داور و مهندس شفیعی شهنام، پاییز ۱۳۸۲، ماهی شناسی ۲ سیستماتیک، نشر حق شناس
+ نوشته شده در پنجشنبه سی ام آبان ۱۳۸۷ ساعت 9:20 توسط بهنام ظرافت
|
ماهییان اوراتوس
ماهییان اوراتوس نیز همانند ماهیهای موزامبیک نوزادانشان را داخل دهانشان نگهداری می نمایند ولی دارای جسه کوچکتر و رنگ آمیزی زیباتر نسبت به موزامبیک ها هستند. اوراتوسها دارای رنگهای متنوعی هستند که بیشتر رنگ زرد با نوارهای سیاه در امتداد طول بدن ماهی در بازار یافت می شود.
اوراتوسها را باید با غذاهایی تغذیه نمود که قادر به خوردنشان باشند و مثل موزامبیکها همه چیز خوار نیستند و همچنین فعالیتشان نسبت به موزامبیکها بیشتر است.
تشخیص نر و ماده:
ماهی نر:
1: دارای رنگی تیره نسبت به ماده هاست.
2: لوله مخرجیشان کوچکتر و نوک دار است.
3: بر روی باله شکمیشان چندین خال به رنگ روشن وجود دارد.
ماهی ماده:
1: دارای رنگی روشنتر هستند.
2: لوله تخمیشان بزرگتر از نرها و سر گرد است.
3: دارای باله شکمی ساده و یا خالدارند.
تکثیر اوراتوس:
ماهی اوراتوس همان طور که گفتیم همانند ماهی موزامبیک تکثیر می شود ولی تنها فرقی که دارد به هنگام باربر ساختن تخمهاست که بعد از تخم ریزی ماهی ماده ماهی نر برای اسپرم پاشی بر روی تخم ها می آید و ماهی ماده نیز با دهانش تخم ها را جمع آوری می نماید در آخر هم چشم ماهی ماده به چند خال روی باله شکمی ماهی نر می افتد و فکر می کند که تخمهایش هستند و شروع به جمع کردن آنها می کنه که در موقع باز کردن دهانش برای بلعیدن تخمها به جای آن تخم های دروغین را بردارد اسپرمهای ماهی نر را که از لوله مخرجی کنار باله شکمی اش وجود دارد به داخل دهانش می برد و همه تخمهای داخل دهان نیز باربر می شوند و شانس به دنیا آمدن لاروها در آبهای نا آرام نیز بوجود می آید.
+ نوشته شده در پنجشنبه سی ام آبان ۱۳۸۷ ساعت 9:16 توسط بهنام ظرافت
|
پرورش ماهي
پرورش ماهي به صورت مصنوعي در كشور چين آغاز شد وسابقه پرورش در اين كشور به بيش از 3هزار سال قبل در منطقه (ين ديناستي) مربوط مي شود (1137 تا 1400 سال قبل از ميلاد) و حدود 460سال قبل از ميلاد در منطقه (وارينگ كينگ دام) پرورش ماهي تا حد خوبي توسعه يافته بود. فان لي اولين فردي بود كه اصول پرورش ماهيان آب شيرين را تدوين كرد.
با وجود سابقه طولاني پرورش ماهي در استخر, سابقه تكثير مصنوعي ماهيان كوتاه است. اولين گام در لقاح مصنوعي به وسيله دانشمند آلماني لدويك يا وبي (1711-1784) برداشته شد.
او از ماهي ماده ونر قزل آلاي آماده بصورت جداگانه تخم واسپرم به دست آورد وآنها را با هم مخلوط كرد كه اين اولين لقاح مصنوعي تخم ماهي بود. در مورد ماهيان پرورشي گرمابي در سال 1930 مولدين آماده از محل هاي تخم ريزي طبيعي صيد ولقاح مصنوعي داده شدند. ولي القاء تخم ريزي به مولدين با روش تزريق, در سال 1934 به وسيله زيست شناسان برزيلي آغاز شد وبعد در آسيا واروپا وآمريكاي شمالي توسعه يافت. در سال 1958 مولدين كپور نقره اي وسرگنده پرورش يافته در استخرهاي خاكي با تزريق عصاره غده هيپوفيز ماهي كپور معولي به صورت مصنوعي تكثير شدند ودر حال حاضر مولدين ماهيان مختلف با استفاده از هورمون هاي مصنوعي وغده هيپوفيزماهيان در سطح وسيع مورد تكثير مصنوعي قرار مي گيرند.
با توجه به قدمت پرورش ماهي در دنيا , اين فعاليت در ايران با تكثير تاسماهيان در سال 1301 وپرورش ماهي قزل آلاي رنگين كمان از سال 1338 آغاز شده است. رشد اقتصادي و صنعتي وهمچنين لزوم تغذيه جمعيت رو به افزايش وكيفيت برتر پروتئين آبزيان در مقايسه با ساير گوشت ها , موجب افزايش توجه به آبزيان وصيد در درياها ومنابع آبي شد ودر نتيجه كاهش ذخاير آبها را به دنبال داشت. بنابراين براي دستيابي به برابري توليد باتقاضا وبهره برداري مناسب از ذخاير چاره اي جز روي آوردن به پرورش آبزيان در محيط هاي قابل كنترل وهمچنين تكثير انواع ماهيان به منظور رهاسازي وبازسازي ذخاير نبود. بدين منظور شركت سهامي شيلات ايران اقدام به احداث اولين ايستگاه بررسي تكثير و پرورش كپور ماهيان پل آستانه در سال 1347-1348 كرد. پس از آن نيز مجتمع تكثير و پرورش تاسماهيان سد سنگررشت در سال 1350 به بهره برداري رسيد. سپس با توجه به استعداد مناطق مختلف گسترش يافت به طوري كه در حال حاضر علاوه بر مراكز زياد متعلق به شركت سهامي شيلات ايران هزاران مزرعه پرورش ماهي در سطح كشور فعال است.
+ نوشته شده در پنجشنبه سی ام آبان ۱۳۸۷ ساعت 9:13 توسط بهنام ظرافت
|